ผมได้เมลส่งต่อ ๆ กันมา เรื่องกำเนิดมหาวิทยาลัย Stanford ครับ เวลาอ่านเมลส่งต่อ จำพวกนี้ผมก็เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งครับ ไม่เคยเชื่อข้อมูลจากโลกออนไลน์แบบเต็มร้อยเท่าไหร่
ที่นี้วันนี้พอมีเวลาพอดูจากใน fwd mail
ภาคภาษาไทย คือ
สุภาพสตรีในชุดกระโปรงผ้าฝ้ายเรียบๆกับสามีของเธอในชุดสูทเนื้อผ้าธรรมดาๆ
ก้าวลงจากรถไฟในชานชาลาสถานีเมืองบอสตัน ทั้งคู่ยืนรออย่างสงบอยู่หน้าสำนักงาน
อธิการบดีมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด เลขานุการสาวดูออกในแว่บเดียวว่าสามีภรรยา
ซอมซ่อคู่นี้มาจากบ้านนอกและไม่น่ามีธุระอะไรใน มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดแห่งนี้
ได้ หล่อนขมวดคิ้ว “เราต้องการพบท่านอธิการบดี” สามีกล่าวนุ่มนวล
“ท่านติดนัด ตลอดทั้งวัน” เลขาฯสะบัดเสียงเล็กน้อย “งั้นเราจะรอ” ภรรยาตอบ เป็นเวลาหลาย
ชั่วโมงที่เลขานุการทำเป็นไม่สนใจ โดยประมาณว่าทั้งคู่คงทนไม่ได้และกลับไป
เอง แต่หาเป็นเช่นนั้นไม่
เลขาฯสาวเริ่มไม่แน่ใจจึงต้องรบกวนเวลาท่าน
อธิการบดี “พวกเขาคงแค่อยากพบท่านครู่เดียวก็กลับ” หล่อนอธิบาย ท่านอธิการบดี
ถอนใจด้วยความเบื่อหน่ายแล้วก็พยักหน้าเสียไม่ได้ จริงๆแล้วคนสำคัญระดับท่าน
อธิการจะมีเวลาพบคนระดับนี้ได้อย่างไร? แต่นั่นเถอะนะ ท่านคิด ดีกว่าปล่อย
ให้คู่สามีภรรยาบ้านนอกป้วนเปี้ยนอยู่แถวนี้ให้ใครต่อใครมาเห็นท่านเขิดหน้า
อย่างทรงเกียรติใส่ทั้งคู่ ภรรยากล่าวขึ้น “ลูกชายของเราเคยเรียนในฮาร์วา
ร์ด 1 ปี เขารักฮาร์วาร์ดมากและเขาก็มีความสุขที่นี่อย่างยิ่ง แต่เมื่อปีที่
แล้วเขาประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต สามีและดิฉันก็เลยอยากทำอะไรสักอย่างไว้เป็น
ที่ระลึกถึงเขาในมหาวิทยาลัยแห่งนี้” ท่านอธิการไม่รู้สึกร่วมแต่อย่างใด
เพียงแต่ช็อคเล็กน้อย
“คุณผู้หญิงเราไม่สามารถสร้างรูปปั้นให้กับทุกคนที่เคย
เรียนฮาร์วาร์ดแล้วก็ตายหรอกนะ ถ้าปล่อยให้เป็นอย่างนั้นที่นี่คงดูไม่ต่างไป
จากสุสานแน่” “โอ…ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ ท่านอธิการบดี” ภรรยารีบอธิบาย “เรา
ไม่ได้ต้องการจะสร้างรูปปั้น เราคิดว่าเราจะสร้างตึกให้ฮาร์วาร์ดต่างหาก” ท่าน
อธิการกรอกตาไปมา เขามองไปที่ชุดผ้าฝ้ายกับสูทบ้านนอก “สร้างตึก! พวกคุณรู้ไหม
ว่าใช้เงินเท่าไรในการสร้างตึกสักหลังหนึ่งเราใช้เงินไปมากกว่า 7.5ล้านดอลลาร์
แค่ตอนเริ่มก่อตั้งฮาร์วาร์ดนี่” เป็นครู่ที่สุภาพสตรีเงียบกริบ ท่านอธิการ
รู้สึกโล่งอก ในที่สุดสามีภรรยาคู่นี้ก็ถูกกำจัดไปได้เสียที แล้ว
ภรรยาก็
หันมาพูดกับสามีเบาๆว่า “ใช้เงินแค่นั้นเองน่ะหรือในการสร้างมหาวิทยาลัย?
แล้วทำไมเราไม่สร้างของเราเองสักแห่งหนึ่งล่ะ?” สามีผงกศีรษะ
สีหน้าท่านอธิการ
เต็มไปด้วยความงงงวยสุดขีด แล้วนายและนาง ลีแลนด์ สแตนฟอร์ด ก็เดินทางไปยัง
พาโลอัลโตในแคลิฟอร์เนีย ที่ๆพวกเขาก่อตั้งมหาวิทยาลัยภายใต้นามสกุลของครอบ
ครัว เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ลูกชายที่ฮาร์วาร์ดไม่เคยเห็นคุณค่า เรื่องนี้ดี
มากเลย มันเป็นเรื่องประวัติความเป็นมาของมหาวิทยาลัย Standfordในสหรัฐฯ
ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยชื่อดังคู่แข่งกับมหาวิทยาลัย Harvard แต่มันสะท้อนให้เห็น
ถึงค่านิยมของคนที่ชอบตัดสินคนอื่น จากเปลือกนอก และอเมริกา ประเทศที่เราอยาก
จะเอาตามอย่างเขาเหลือเกิน
*********จบภาคภาษาไทยแล้วครับ*************
*****ต่อด้วยภาคภาษาอังกฤษที่ผมลองไปค้นจากเว็บไซต์ของมหาวิทยาลัย Stanford *******
Dispelling an Urban Myth
You may have heard a story that a lady in “faded gingham” (Jane Stanford) and a man dressed in a “homespun threadbare suit” (Leland Stanford) went to visit the president of Harvard, were rebuffed, and as a result, went on to found their own university in Palo Alto. This untrue story is an urban myth, and Stanford’s archivist has prepared a response for those desiring more information:
For what it is worth, there was a book written by the then Harvard president’s son that may have started the twist on actual events.
Leland Stanford Junior was just short of his 16th birthday when he died of typhoid fever in Florence, Italy on March 13, 1884. He had not spent a year at Harvard before his death, nor was he “accidentally killed.”
Following Leland Junior’s death, the Stanfords determined to found an institution in his name that would serve the “children of California.”
Detained on the East Coast following their return from Europe, the Stanfords visited a number of universities and consulted with the presidents of each. The account of their visit with Charles W. Eliot at Harvard is actually recounted by Eliot himself in a letter sent to David Starr Jordan (Stanford’s first president) in 1919. At the point the Stanfords met with Eliot, they apparently had not yet decided about whether to establish a university, a technical school or a museum. Eliot recommended a university and told them the endowment should be $5 million. Accepted accounts indicate that Jane and Leland looked at each other and agreed they could manage that amount.
The thought of Leland and Jane, by this time quite wealthy, arriving at Harvard in a faded gingham dress and homespun threadbare suit is quite entertaining. And, as a former governor of California and well-known railroad baron, they likely were not knowingly kept waiting for too long outside Eliot’s office. The Stanfords also visited Cornell, MIT and Johns Hopkins.
The Stanfords established two institutions in Leland Junior’s name — the University and the Museum, which was originally planned for San Francisco, but moved to adjoin the university.
จากเว็บของมหาวิทยาลัย Stanford เลยนะครับ http://www.stanford.edu/home/stanford/history/begin.html
Sahassa Blog